بهانه

بايد...

Tue, 11 Mar 2008 07:14:00 GMT

بايد که لهجه کهنم را عوض کنم                                اين حرف مانده در دهنم را عوض کنم

يک صبح تازه بسرايم از آفتاب                                    شمع قديم سوختنم را عوض کنم

دارم ميان مقبره ها راه مي روم                                 شايد هواي زيستنم را عوض کنم

بردار شعر هاي مرا مرهمي بيار                                 بگذار وصله هاي تنم را عوض کنم

بگذار شاعرانه بميرم از اين سرود                               ازمن مخواه تا کفنم را عوض کنم

من که هنوز خسته زباران ديشبم                              فرصت بده که پيرهنم را عوض کنم
                                                                                             (علي داوودي)

موج

Wed, 13 Feb 2008 08:02:00 GMT

اين روزها براي من روزهاي پر تلاطم و پراظطرابي است؛ اشتباه نكن هيچ ربطي به دهه فجر ندارد!

مثل موج ،باشدت به كناره ساحل برخورد مي كنم ؛ خيلي دردم مي گيرد ؛ بي اختيار ياد اين بيت

معروف مي افتم:

ما زنده به آنيم كه آرام نگيريم موجيم كه آسودگي ما عدم ماست

تا به حال فكر مي كردم معناي اين شعر يعني انسان هميشه بايد در حال حركت ،تلاش و پويايي

باشد و ايستايي و توقف موجب مي شود كه انسان هويت خودش را از دست بدهد پس به ناچار

بايد حركت كني!اما تا به حال به عمق اين شعر فكر نكرده بودم كه خيلي وقتها تو را با غرقاب بلا

به حركت در مي آورند وموجهاي عظيمي در عمق جانت به وجود مي آورند كه حتي خوشايند تو نيست

تا جايي كه اظطرار با همه وجودش تو را در آغوش مي كشد ؛ آن وقت است كه با تمام وجودت خدا

را حس مي كني و طوري او را صدا مي زني كه حتي خودت هم از اين همه حضور قلب و توجه از خودت

تعجب ميكني آن وقت است كه آن يقيني كه لابلاي كلام و فلسفه به دنبالش مي گشتي و عمق

ايمان را كه در شب قدر از خداخواسته بودي به يك چشمه به تو نشان مي دهند ولي تو باز آرام

نمي گيري؛

تقصير خودت است بايد منتظر بلاي بعدي باشي!

براي شروع

Wed, 06 Feb 2008 20:56:00 GMT

اين چهارمين وبلاگي است كه خط خطي مي كنم

به ياري خدا قرار است از اين به بعد در اينجا - پارسي بلاگ - بنويسم